Scielo RSS <![CDATA[Historia]]> http://www.scielo.org.za/rss.php?pid=0018-229X20090002&lang=es vol. 54 num. 2 lang. es <![CDATA[SciELO Logo]]> http://www.scielo.org.za/img/en/fbpelogp.gif http://www.scielo.org.za <![CDATA[<b>Professor Tienie van Schoor (24 November 1920 - 25 Julie 2009)</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200001&lng=es&nrm=iso&tlng=es <![CDATA[<b>Professor Leo Barnard (1 Maart 1947 - 31 Maart 2009)</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200002&lng=es&nrm=iso&tlng=es <![CDATA[<b>Professor Theo van Wijk (12 November 1916 - 15 Maart 2009)</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200003&lng=es&nrm=iso&tlng=es <![CDATA[<b>Archetypal hero or living saint? The veneration of Nelson Mandela</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200004&lng=es&nrm=iso&tlng=es This article attempts to explain, along two lines of inquiry, why Nelson Mandela has come to be so revered and venerated in recent decades. According to the first approach, Mandela can be viewed as an archetypal hero. About sixty years ago, Joseph Campbell outlined the typical course of journeys undertaken by mythical heroes such as Odysseus and Aeneas. This course followed a regular pattern of separation, initiation and return: separation from society, followed by a dangerous journey or perilous ordeal, culminating in a triumphant return to society. Mandela's life has in many respects followed this pattern: the Rivonia Trial removed him from the public view; he endured the severe ordeal of imprisonment; and he returned to society as a saviour-like figure. While the trajectory of Mandela's life fits into Campbell's model, and may explain in part the reverence and veneration, this approach can also diminish Mandela into a semi-mythical figure. The second line of inquiry is given greater weight, attaching special significance to Mandela's human qualities - his humility, integrity, generosity of spirit, and wisdom. He renounced grandiosity, ostentation, and personality cults, and strove to adopt an exemplary lifestyle. These qualities, it is argued, have been the main source of his popular appeal.<hr/>Hierdie artikel poog om deur middel van twee invalshoeke te verduidelik waarom dit in die onlangse dekades gebeur het dat Nelson Mandela tot so 'n mate eerbiedig en vereer word. Volgens die eerste benadering, kan Mandela beskou word as 'n argetipe held. Ongeveer sestig jaar gelede, het Joseph Campbell die tipiese verloop van die reise wat deur mitiese helde soos Odusseus en Aeneas onderneem is, omskryf. So 'n reis het 'n vaste patroon van skeiding, inisiasie en terugkeer gevolg: skeiding van die samelewing; gevolg deur 'n gevaarlike reis of vuurproef; wat kulmineer in 'n seëvierende terugkeer na die samelewing. Mandela se lewe het in baie opsigte hierdie patroon gevolg: die Rivonia-verhoor het hom uit die openbare oog verwyder; hy het die ontbering van gevangenskap verduur; en hy het na die samelewing teruggekeer as 'n tipe messiaanse figuur. Hoewel die trajek van Mandela se lewe met Campbell se model ooreenstem, en dus die eerbied en verering wat Mandela geniet mag verklaar, kan hierdie aanslag hom ook tot 'n semi-mitiese figuur reduseer. Die tweede invalshoek dra meer gewig. Dit fokus veral op Mandela se menslike hoedanighede - sy nederigheid, integriteit, groothartigheid, en wysheid. Hy het sy grootsheid, vertoon en persoonlikheidskultusse afgelê en daarna gestreef om 'n navolgenswaardige lewensstyl te handhaaf. Daar word aangevoer dat die vernaamste redes vir sy populariteit in hierdie eienskappe te vinde is. <![CDATA[<b>The influence of British traders on early Potchefstroom, 1852-1877</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200005&lng=es&nrm=iso&tlng=es Fear of annexation by Britain resulted in strained economic relations between Transvaal Voortrekkers and the British colonies. At first only indispensable trade was tolerated. Andries Pretorius, however, favoured broader trade with the colonial harbours. The Sand River Convention of 1852, whereby relations between the ZAR and the colonies were normalised, facilitated this. This resulted in an immediate and extensive settlement of foreign, especially British, merchants with their families and staff in Potchefstroom. Trade boomed overnight to the advantage of all concerned, but centred on British initiative. As money was scarce in a state with no coinage of its own, much of the trade was conducted by means of bartering. The recession of the 1860s and 1870s, which could have had a disastrous effect on trade, was held in check by resourceful new entrepreneurship. Accustomed to municipal government in the Eastern Province, from where most of the new merchants came, they were instrumental in establishing a similar system in Potchefstroom from where it spread to the rest of the Transvaal. A number of the new residents were elected to the Volksraad in time. The foreign residents were also instrumental in establishing a variety of formal cultural movements, in which the Afrikaner community shared and which was emulated by them.<hr/>Vrese vir Britse anneksasie het stram verhoudinge tussen die Transvaalse Voortrekkers en die Britse kolonies veroorsaak. Aanvanklik is slegs onontbeerlike handel verdra. Andries Pretorius was egter 'n voorstander van nouer handelsbetrekkinge met die koloniale hawes. Die Sandrivierkonvensie van 1852, waardeur verhoudinge tussen die ZAR en die kolonies genormaliseer is, het handel vergemaklik. Dit het 'n onmiddellike en uitgebreide vestiging van buitelandse, en veral Britse handelaars met hulle gesinne en personeel in Potchefstroom tot gevolg gehad. Handel het oornag geblom, tot voordeel van almal, maar dit het veral om Britse inisiatiewe gewentel. Aangesien geld skaars was in 'n staat sonder 'n eie geldstelsel, het 'n groot deel van die transaksies die vorm van ruilhandel aangeneem. Die resessie van die 1860's en 1870's kon rampspoedige gevolge vir handel gehad het, maar dit is afgeweer deur middel van vindingryke nuwe tipes entrepreneurskap. Aangesien baie van die nuwe handelaars oorspronklik van die Oos-Kaap afkomstig was, waar hulle aan munisipale bestuur gewoond was, was hulle instrumenteel in die vestiging van 'n soortgelyke bestuurstelsel in Potchefstroom, vanwaar dit na die res van die ZAR uitgebrei is. Mettertyd is enkele van die nuwe aankomelinge selfs tot die Volksraad verkies. Die uitlanders het die leiding geneem om 'n verskeidenheid formele kulturele organisasies te stig, wat ook deur die Afrikanergemeenskap geniet en nageboots is. <![CDATA[<b>Maintaining a British way of life: English-speaking South Africa's patriotic, cultural and charitable associations</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200006&lng=es&nrm=iso&tlng=es As part of on-going research on the history of white English-speaking South Africans, this article examines the role played by a number of patriotic, cultural and charitable associations in the lives of English-speakers during the nineteenth and twentieth centuries. Most of the associations were transplanted to South Africa from the United Kingdom or from Canada and they were firmly grounded in the British and imperial ethos that was so marked a feature of the group. The article examines the establishment and growth of the associations and shows how they flourished during the years of British paramountcy in the sub-continent and during times of crisis such as the two World Wars. It then examines the reasons for a decline in association membership from the middle of the twentieth century.<hr/>As deel van voortgesette navorsing oor die geskiedenis van wit, Engelssprekende Suid-Afrikaners, ondersoek hierdie artikel die rol wat 'n aantal patriotiese, kulturele en liefdadigheidsverenigings in die negentiende en twintigste eeu in die lewens van Engelssprekendes gespeel het. Die meeste van hierdie verenigings is uit die Verenigde Koninkryk of Kanada na Suid-Afrika oorgeplant, en hulle fondasies was deeglik in die Britse en imperiale etos gevestig - 'n kenmerkende eienskap van die groep. Die artikel ondersoek die stigting en groei van die verenigings, en dui aan tot watter mate hulle gedurende die jare van Britse oppergesag oor die sub-kontinent, asook gedurende krisistye soos die twee Wêreldoorloë, gedy het. Dit ondersoek dan ook redes waarom lidmaatskap van die verenigings van die middel van die twintigste eeu afgeneem het. <![CDATA[<b>Flanders and South Africa: Diplomatic, political and cultural relations, 1945-1990</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200007&lng=es&nrm=iso&tlng=es Vlaandere, die noordelike, Nederlandstalige deelstaat van België, het nog altyd 'n hoë premie op die handhawing en verstewiging van taal- en kultuurbande met die Afrikaner geplaas. In hierdie artikel word die diplomatieke, politieke en kulturele betrekkinge tussen België en Suid-Afrika in die jare 1945 tot 1990 ontleed. Apartheid het egter sedert die laat 1970's sy donker skaduwee oor die bilaterale verhoudinge gewerp. Dit het nie alleen die taal- en kultuurbande onder groot spanning geplaas nie, maar ook die politieke verhoudinge. Die eerste minister van Suid-Afrika, P.W. Botha, se besoek aan België in 1984, het byvoorbeeld vele protesaksies uitgelok. Die artikel behandel ook die doelstellings en werksaamhede van pro-Suid-Afrikaanse organisasies soos die Algemeen-Nederlands Verbond, die Vrienden van Zuid-Afrika en Protea. Die mense in Vlaandere het vanweë hulle geskiedenis tradisioneel meer simpatiek teenoor Suid-Afrika en die Afrikaner gestaan.<hr/>Flanders, the northern, Dutch-speaking regional state of Belgium, has always regarded the preservation and strengthening of language and cultural ties with the Afrikaner as of the utmost importance. In this article, the diplomatic, political and cultural relations between Belgium and South Africa in the period 1945 to 1990 will be analysed. Apartheid however had a negative impact on bilateral relations from the late 1970s. It not only had an adverse effect on language and cultural ties, but also on political relations. The visit of South African Prime Minister P.W. Botha to Belgium in 1984 was characterised by many protest actions. This article will also deal with the aims and activities of pro-South African organisations such as the Algemeen-Nederlands Verbond, the Vrienden van Zuid-Afrika and Protea. Because of their history, the people in Flanders have traditionally been more sympathetic towards South Africa and the Afrikaner. <![CDATA[<b>Environmental history: Complex connections around the constancy of change</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200008&lng=es&nrm=iso&tlng=es This article has been adapted from a paper presented in the Ruth Edgecombe Environmental Challenges Lecture Series, University of KwaZulu-Natal, Pietermaritzburg, on 1 October 2008. It outlines the contribution of Professor Edgecombe to the study of environmental history in South Africa. Using the title of Edgecombe's book, The Constancy of Change A History of Hlobane Colliery, 1898-1998 (1998) as the over-arching metaphor, the article celebrates the links that Edgecombe was so adept at making and to explore the nature and challenges of environmental history. The author stresses how nexus between nature and culture -the "connections" between regions, timescales, disciplines and biota - are at the core of the subdiscipline and illuminate previously neglected aspects of human and natural history. As is explained, environmental historians have been able to engage with the changes in the urgency of environmental concerns and to address issues such as climate change, genetically modified foods, animal ethics and other challenges of the twenty-first century.<hr/>Hierdie artikel is 'n aangepaste weergawe van 'n lesing wat gehou is as deel van die Ruth Edgecombe Omgewingsuitdagingslesingsreeks, aangebied deur die Universiteit van KwaZulu-Natal, Pietermaritzburg, op 1 Oktober 2008. Dit skets die bydrae van professor Edgecombe tot die bestudering van omgewingsgeskiedenis in Suid-Afrika. Deur die titel van haar boek, The Constancy of Change A History of Hlobane Colliery, 1898-1998 (1998) as oorkoepelende metafoor te gebruik, vier die artikel die ineenskakelings wat Edgecombe met soveel vaardigheid kon maak om die aard van en uitdagings wat omgewingsgeskiedenis bied, te ondersoek. Die skrywer beklemtoon hoe die verband tussen natuur en kultuur - die verbintenisse tussen streke, tydskale, dissiplines en biota - die kern van die sub-dissipline vorm, en werp die lig op voorheen afgeskeepte aspekte van menslike en natuurgeskiedenis. Soos verduidelik word, was omgewingsgeskiedkundiges in staat om by veranderinge in terme van die dringendheid van omgewingskwessies soos klimaatsverandering, geneties veranderde voedselsoorte, diere etiek en ander uitdagings van die een-en-twintigste eeu betrokke te raak. <![CDATA[<b>"Voice and Vision" - The Federation of Rhodesia and Nyasaland's public relations campaign in Britain: 1960-1963</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200009&lng=es&nrm=iso&tlng=es By the late 1950s, the future prospects of the Federation of Rhodesia and Nyasaland were increasingly portrayed in a pessimistic light in the British press. The Federal government chose to counter this coverage by undertaking a comprehensive public relations campaign in the United Kingdom. This article examines their decision to hire the London public relations company, Voice and Vision, and this company's subsequent attempts to rehabilitate the Federal image between 1960 and 1963. It will be argued that although the campaign achieved limited success in some quarters, it revealed that the Federal government had misunderstood British politics, and did not grasp the erosion of the ties that might previously have secured the Federation's future in British public sympathy only ten years earlier.<hr/>Teen die einde van die 1950's is die toekoms van die Federasie van Rhodesië en Njassaland in 'n toenemend pessimistiese lig deur die Britse pers uitgebeeld. Die federale regering het besluit om hierdie negatiewe mediadekking teen te werk deur 'n omvattende publisiteitsveldtog in die Verenigde Koninkryk te onderneem. Hierdie artikel ondersoek hulle besluit om die dienste van die Londense publisiteitsmaatskappy, Voice and Vision, te bekom, en hierdie maatskappy se daaropvolgende pogings van 1960 tot 1963 om die Federasie se beeld te rehabiliteer. Daar word aangevoer dat hoewel die veldtog by sommige beperkte sukses behaal het, dit bewys het dat die federale regering Britse politiek misverstaan het en nie begryp het tot watter mate die bande, wat slegs 'n dekade tevore nog Britse openbare simpatie vir die Federasie se toekoms kon verseker het, verskiet het nie. <![CDATA[<b>"Carrying the torch forward": The role of the youth wing of the Ossewa-Brandwag, 1939-1952</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200010&lng=es&nrm=iso&tlng=es Die Ossewa-Brandwag (OB) was die grootste van 'n aantal nasionalisties-politiese bewegings wat onder Afrikaners in Suid-Afrika tydens die Tweede Wêreldoorlog-tydperk bestaan het, en wat na nasionaal-sosialisme geneig het. Hierdie artikel handel oor die rol van die OB se jeugvleuel, wat aanvanklik as die Jeugfront, en later as die Boerejeug bekendgestaan het. Die oorsprong, stigting, doelstellings, organisasie en aktiwiteite daarvan word in meer besonderhede bespreek. Alles was gerig op volksdiens in belang van die Afrikanervolk. Van die middel van die 1940's af, het die Nasionale Party (toe bekend as die Herenigde Nasionale Party) die politieke steun van al meer Afrikanernasionaliste verkry, ten koste van die OB. In 1948 het dié party die parlementêre verkiesing gewen en die nuwe regering geword. Aangesien die OB sy bestaansrede verloor het, is dit (insluitend die jeugvleuel) in 1952 ontbind. Gedurende die kort bestaan van die Boerejeug, het dit, ten spyte van goeie leierskap en deeglike organisasie, nooit daarin geslaag om sy ideale op groot skaal te verwesenlik nie, aangesien veranderende omstandighede dit nie toegelaat het om die populêre volksbeweging te word wat dit gestig is om te wees nie. Daardie eer het die Nasionale Party en sy geaffilieerde organisasies te beurt geval. Die nalatenskap van die OB en sy jeugvleuel, veral die republikeinse ideaal, het egter bly voortbestaan in die ideale van die Nasionale Party en het versmelt in die breë stroom van seëvierende Afrikanernasionalisme.<hr/>The Ossewa-Brandwag (OB) was the largest of a number of nationalist political movements which existed in the Afrikaner society in South Africa during the period of the Second World War, and which were inclined towards national socialism. This article deals with the role of its youth wing, first called the Jeugfront (Youth Front) and later the Boerejeug (Boer Youth) of the OB. The origin, establishment, objectives, organisation and activities of this youth wing are discussed in some detail. Everything was geared towards volksdiens (service to the people) in the interest of the Afrikaner people. From the mid-1940s, the National Party (then called the Herenigde Nasionale Party) gained the political support of more and more Afrikaner nationalists, at the expense of the OB, and won the parliamentary elections to become the new government in 1948. Having lost its raison d'être, the OB, including its youth wing, was disbanded in 1952. During its brief existence, the Boerejeug, never managed to realise its ideals on a grand scale, despite its good leadership and thorough organisation, because changing circumstances did not allow it to become the popular volksbeweging (people's movement) it set out to be. That honour went to the National Party and its affiliated organisations. However, the legacy of the OB and its youth movement, especially its republican ideal, was perpetuated in the National Party and was merged into the broad stream of triumphant Afrikaner nationalism. <![CDATA[<b>The Scottish press and the Anglo-Boer War: <i>The</i> <i>Edinburgh Evening News</i> and <i>The Scotsman</i> (1899-1902)</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200011&lng=es&nrm=iso&tlng=es While the Anglo-Boer War was raging in South Africa, another war was being fought between two newspaper editors in Scotland. The so-called pro-Boer editor of the Edinburgh Evening News and the Unionist editor of The Scotsman faced each other across a battleground littered with sarcasm, misunderstandings, misinterpretations of terms and a stubbornness which prevented the two editors from providing an accurate picture of the war and further confusing the already muddled understandings of terms such as patriotism, imperialism and liberalism. Although both editors confronted important issues such as Black Week and the Scorched Earth Policy, it is clear that these topics were used merely as a cover for matters such as loyalty and patriotism towards the British Empire. When The Scotsman accused the Edinburgh Evening News of being pro-Boer, the editor of the Edinburgh Evening News firmly rejected the allegation as unwarranted; however, the News' continued anti-war stance seemed only to confirm its pro-Boer status among readers and unionist newspapers such as The Scotsman. By comparing the two different editorial approaches, the article attempts to indicate the extent to which a major event such as the Anglo-Boer War emphasized ideas of Scottish national identity, and the role the Scottish press played in this ongoing debate.<hr/>Terwyl die Anglo-Boereoorlog in Suid-Afrika gewoed het, het 'n ander oorlog tussen twee koerantredakteurs in Skotland afgespeel. Die sogenaamde pro-Boer redakteur van die Edinburgh Evening News en die redakteur van The Scotsman, wat 'n Unionistiese benadering ondersteun het, het mekaar die stryd aangesê op 'n slagveld bestrooi met sarkasme, misverstande en misleidende interpretasies van terme. Die hardkoppigheid van beide redakteurs het verder verhoed dat hulle 'n akkurate beeld van die oorlog kon gee, wat weer daartoe bygedra het dat nog misverstande oor terme soos patriotisme, imperialisme en liberalisme ontstaan het. Hoewel beide redakteurs belangrike gebeure soos Swart Week en die Verskroeide Aarde Beleid aangeroer het, is dit duidelik dat die insidente bloot gebruik is om sake soos lojaliteit en patriotisme jeens die Britse Ryk aan te spreek. Die Edinburgh Evening News het The Scotsman se bewering dat eersgenoemde pro-Boer is, op ondubbelsinnige wyse as ongegrond verwerp, maar wel volgehou met uitsprake wat dit duidelik gemaak het dat die Edinburgh Evening News anti-oorlogsgesind was. Koerante soos The Scotsman het dus die redaksionele standpunt van die Edinburgh Evening News as bevestiging van sy pro-Boer status beskou. Deur die benadering van die twee redakteurs aan die hand van hulle hoofartikels te vergelyk, poog hierdie artikel om vas te stel tot watter mate die oorlog in Suid-Afrika idees oor Skotse nasionale identiteit beïnvloed het, asook watter rol die Skotse perswese in dié voortslepende debat gespeel het. <![CDATA[<b>The founding of the Cape Colony in Dutch historical writing</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200012&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b> </b><b>From marginali(a)sed </b><b><i>Malaboch </i></b><b>to an annotating Mmalebôhô</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200013&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>The "Malaboch" books: Kgalusi in the "civilization of the written word"</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200014&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>A rejoinder to a rejoinder</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200015&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>"Figure-ing" it out</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200016&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>Great on detail but lacking in historiography</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200017&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>'n Geliefde maar omstrede figuur deur die oë van sy tydgenote</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200018&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>Belonging as simultaneously both a statement of identity and of political power</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200019&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>Author, poet, teacher, Christian thinker, activist and penal reformer - a full, but not uncontroversial life</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200020&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>Die Grensoorlog</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200021&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population. <![CDATA[<b>Die Britse Ryk en krieket</b>]]> http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0018-229X2009000200022&lng=es&nrm=iso&tlng=es In hierdie artikel word 'n aantal Nederlandse geskiedwerke bespreek. Dié geskrifte bestaan uit studies oor die vroeë geskiedenis van die Kaapkolonie en algemene oorsigte oor die geskiedenis van Nederland en sy kolonies. Dit blyk dat die meeste geheeloorsigte oor die Nederlandse geskiedenis slegs baie kortliks na die stigting van die Kaapkolonie verwys. Ook in werke oor die Nederlandse koloniale geskiedenis word meesal nie veel aandag aan hierdie gebeurtenis gegee nie. Gedurende die periode voor ongeveer 1920, het Nederlandse skrywers 'n belangrike bydrae gelewer tot die publikasies wat oor die ontstaansgeskiedenis van die Kaapkolonie verskyn het, maar sedertdien het hulle 'n minder prominente rol gespeel in navorsingswerk oor hierdie onderwerp. Verskeie historici beklemtoon dit dat, hoewel die Nederlanders in verskillende dele van die wêreld kolonies gevestig het, dit slegs in Suider-Afrika is wat daar tans etlike miljoene mense woon met 'n taal en kultuur wat grotendeels van Nederlandse oorsprong is. Onder hierdie historici is daar net een wat aantoon dat die totstandkoming van 'n Nederlandssprekende samelewing aan die Kaap die gevolg was van sowel emigrasie uit Europa, as die aanvaarding van baie aspekte van die Nederlandse kultuur deur die slawe en die inheemse Khoikhoibevolking.<hr/>This article examines a number of texts by Dutch historians. These include studies on the early history of the Cape Colony and general reviews of the history of the Netherlands and their colonies. It appears that most overviews refer only briefly to the founding of the Cape Colony. Furthermore, many books on Dutch colonial history do not pay much attention to this event. During the period before about 1920, Dutch writers made an important contribution to the publication of texts on the early history of the Cape Colony, but they have played a less prominent role in research that has since been done on this subject. A number of historians emphasise the fact that, although the Dutch founded colonies in various parts of the world, it is only in Southern Africa that there are a few million people to be found today with a language and culture of mainly Dutch origin. Only one of these historians points out that the establishment of a Dutch-speaking society at the Cape was the result of both emigration from Europe and the acceptance of many aspects of Dutch culture by the slaves and the indigenous Khoikhoi population.